Gulabi Attaru Story, Peddapuram History

గులాబీ అత్తరు కథ

 

గులాబీ అత్తరు శ్రీ పాద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రి గారు రచించిన చాలా ఆసక్తి కరమైన చిన్న కథ

చారిత్రిక పెద్దాపురం సంస్థానంలో దివానులు ఎంత గర్వంగా ఉండేవారో వారి యొక్క అహంకారానికీ, గర్వాతిశయానికి , ఆగ్రహావేశాలకు ప్రతిభ గల పేద కళాకారులు ఎలా బలి అయ్యేవారో తెలియజేసే చిన్న కథే ఈ “గులాబీ అత్తరు”

అవి శ్రీ శ్రీ శ్రీ రాజా వత్సవాయ చతుర్భుజ తిమ్మ జగపతి బహద్దరు మహారాజు గారు పెద్దాపురాన్ని పరిపాలించే రోజులు షుకూర్ అలీ ఖాన్ అనే అత్తరు వర్తకుడు ఎంతో వ్యయ ప్రయాశలకోర్చిఢిల్లీ నుంచి పెద్దాపురం సంస్థానానికి వచ్చి తను తయారు చేసిన గులాబీ అత్తరును తిమ్మ జగపతి మహారాజుకు సమర్పించి సన్మానం పొందాలనుకుంటాడు.

ఆరోజుల్లో మహారాజా సందర్శనం అంటే మాటలు కాదు. రాజుగారి సందర్శనం కోసం ఎవరెవర్ని కలవాలో అందర్నీ కలుసుకుంటూ కలిసిన వారందరికీ అతను తెచ్చిన అత్తరు వాసన చూపిస్తూ తాను వచ్చిన విషయం చెప్పుకుంటూ చివరికి రాజుగారిని కలవాలంటే ముందుగా కలవాల్సిన దివాన్జీ ఇంటికి చేరుకుంటాడు షుకూర్ అలీ ఖాన్, అతని లాంటి వర్తకులు, వ్యాపారులు ఎందరో అక్కడ దివాన్జీ గారి కోసం వరుసలో నిలబడి ఉంటారు. షుకూర్ అలీ ఖాన్ తన అత్తరు పరిమళం మహిమను దివాన్జీకి తెలియజేసి దివాన్జీ దృష్టి తనవైపు మరల్చుకోవాలనే ఆలోచనతో తన దగ్గరున్న అత్తరు సీసా మూత ఒకసారి తీసి వెంటనే మూత బిగిస్తాడు.

ఆ అత్తరు పరిమళం క్షణాల్లో దివాణం అంతటా వ్యాపిస్తుంది. అక్కడున్న పరివారం, ఠాణేదారు, దివానును కలవటానికి వచ్చిన వ్యాపారస్తులు, వర్తకులు, పెద్దమనుషులు అందరూ మత్తుతో తుళ్లిపోతారు. కానీ ఆవాసన పీల్చిన దివాన్జీ మాత్రం ‘ ఏమిటీ కంపు..’ అని అడుగుతాడు. ఆ మాటతో ఢిల్లీ నుంచి వచ్చిన షుకూర్ అలీ ఖాన్ కు తల కొట్టేసినట్లు అవుతుంది. గోలకొండ నవాబులను సైతం మంత్ర ముగ్ధులను చేసిన తన అత్తరు పరిమళం. పెద్దాపురంలో దివాన్జీ కంపుగా భావించడం చూసి అలీ ఖాను కలత చెందుతాడు. కాసేపటి తర్వాత షాక్ నుండి తేరుకుని దివాన్జీ దగ్గరకు వెళ్తాడు. కానీ దివాన్జీ – ‘దివాణంలోకి అంగడి సరుకు తెస్తావా …’ ఎవడ్రా నువ్వు అంటూ కోపపడతాడు, దివాన్జీకి సన్నిహితులైన శాస్త్రులు, జవాను, ఠాణేదారు కొంత సర్ది చెప్పడంతో దివాన్జీ మామూలుగా మాట్లాడతాడు. కానీ అతని ప్రతి మాటలో అహంకారం, అధికార మదం కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తుంది.

అయినా అలీ ఖాను ఓపికగా తను తయారుచేసి తీసుకొచ్చిన అత్తరు గురించి చెప్తాడు. “దక్షిణ దేశంలో గోల్కొండ తరవాత పెద్దాపురం ఒక్కటే చూడతగ్గదని విన్నాను. రెక్కలు కట్టుకువచ్చి వాలాను. తమరుకటాక్షించాలి” అలాగే ఎంతో కష్టపడి కాశ్మీరీ గులాబీలతో పెద్దాపురం మహారాజా వారి కోసమే “గులాబీ అత్తరు” తయారు చేశానని మీరు అనుమతిస్తే మహారాజా వారికి సమర్పిస్తానని ఈ అత్తరు మహారాజా వారికి బాగా నచ్చుతుందని. ఢిల్లీలో గోలకొండ, పెద్దాపురం సంస్థానాల గురించి గొప్పగా చెప్పుకుంటున్నారని, గోలకొండ నవాబు గారు కూడా తన అత్తరు పరిమళానికి ఆశర్యపోయి ఎంతో మెచ్చుకున్నాడని చెప్తాడు. అంతా వివరంగా విన్న దివాన్జీ మాత్రం వ్యంగ్యంగా ‘ఎంతకి కిట్టింది పాపం’ అని అడుగుతాడు. దాంతో అలీ ఖాను కళాహృదయం దెబ్బతింటుంది. అది రాజా వారికోసంప్రత్యేకంగా తయారుచేసిందనీ, దానికి కిట్టింపు ధర అడగడం తనకి మన్నన కాదనీ “పెద్దాపురం రాజసభలో ఇలాంటి వస్తువుల విలువలు కట్టగలవారు లేరని నేననుకోగలనా మహాప్రభూ?” అంటాడు. బాధను హృదయంలోనే అణచుకొని అయ్యా దివాన్జీ సాబ్ ‘రాజుగారు సరసులని విన్నాం వారి దర్శన భాగ్యం కల్పించండి’ అని బ్రతిమా లాడుకుంటాడు.

కానీ దివాన్జీ మాత్రం ‘మేము వారి భృత్యులం, మాకు కొన్ని విధులు ఉంటాయి. ఢిల్లీలో ఎవరన్నా వజీర్లు ఏదైనా వస్తువు తెస్తే దాని మంచి చెడ్డలు తెలియకుండా పాదుషా సన్నిధికి ఉంచనిస్తారా’ అంటూ కోపంగా ప్రశ్నిస్తాడు, దివాన్జీ కఠినమైన మాటలకు అలీ ఖాను కలవరపడతాడు పెద్దమనుషులు, ఠాణేదారు అత్తరు తెచ్చిన అలీ ఖానుకు సర్దిచెప్పి తర్వాత కలువు అని చెప్పి పంపించేస్తారు. ఆ రాత్రి అంతా అలీ ఖానుకు నిద్రపట్టదు. తను డబ్బుకోసం ఈ అత్తరు తయారు చేయలేదు. కళాకారుల కళకు డబ్బుతో వెలకడతారా.. అసలు ముక్కు మొగమూ తెలియని చోటుకు రావడం తనదే తప్పు.. అసలు సన్మానం మాట దెవుడెరుగు మర్యాదగానైనా ఇక్కడ నుండి వెల్లగలనా.. అని బాధపడతాడు.

తెల్లవారి ఠాణేదారు షుకూర్ అలీ ఖాన్ ను పిలిచి నువ్వు ఒక సాహసం చెయ్యగలవా అని అడిగి, మహా రాజుగారు రేపు ఉదయాన్నే కోటలోకి సపరివార సమేతం గా ప్రవేశిస్తారు. నువ్వు మాత్రం ఆయన ‘కోట ప్రాకారం దాటకుండానే వారికి కనబడాలి, లేదా నీ వట్టివేళ్ల అత్తరు వాసనైనా అతనిని ఆకర్షించాలి’ అని సలహా ఇస్తాడు. ఖాను సిపాయిలు అడ్డగించినా వారికి నచ్చజెప్పలేక నానా యుక్తులు పన్నుతూ వారితో మాట్లాడుతూ కాల యాపన చేస్తూ ఉంటాడు. కానీ దివాన్జీ, రాజుల దర్శనం దొరకదు. సిపాయిలు ఎంత చెప్పినా వారిని అటకాయిస్తూనే ప్రాంగణాన్ని దాటకుండా నిలబడతాడు. అంతలో రాజుకోసం వచ్చే పెద్దమనుషులు, చదరంగం సహచరులు అందరూ అక్కడే గుమిగూడతారు. చివరకు రాజు వచ్చే సమయం సమీపించడంతో సిపాయిలు అతడ్ని అక్కడ నుంచి పంపడానికి ప్రయత్నం చేస్తారు.

మహారాజు గారి రాకని గమనించిన ఆలీ ఖాను ‘ పెద్దాపురం రాజ్యంలో కళాకారులకిదా సన్మానం అంటూ..’ ఆవేశంతో మాట్లాడుతాడు. కోపంతో కళ్లు ఎర్రబడి, శరీరం వొణికిపోతుంటాయి. “గుళాబీ అత్తరు” సీసాను చేతిలోకి తీసుకొని ‘పెద్దాపురం ప్రభువుకోసం నిద్రాహారాలు మాని ఈ “గుళాబీ అత్తరుని” తయారు చేశాను. అటు గోలకొండ ఉత్తర భారత దేశంలో, ఇటు పెద్దాపురం దక్షిణ భారతదేశంలో నాపేరు నిలిచిపోతుందని పేరాశ పడ్డాను. గుళాబీ పువ్వు పరిమళం ఎంత దూరమైనా వ్యాపిస్తుంది. కానీ ముళ్ల ప్రభావం ఉన్నచోటనే వెల్లడి కాదు... దీనిని మహారాజుకు అందించడానికి నాకు మార్గాలు లేవు. నాకు, నా కుటుంబానికి ఇది శిరచ్ఛేదనతో సమానం’ అని సీసాను కోటగోడకు విసిరికొడతాడు. సీసా భళ్లుమంటూ పగిలిపోతుంది. పెంకులు ఘళ్లుమంటాయి. ఆ వాసనకు అక్కడున్న వారందరూ మత్తెక్కిపోతారు. ఆ మత్తు నుంచి కోలుకుని అలీ ఖానును చూసే సరికి అతను కొయ్యబారి పోయి ఉంటాడు. పంచకళ్యాణి మీద వస్తున్న రాజు ఆ పరిమళానికి సొక్కి పోయి ఉంటాడు. గుర్రం మాత్రం ఊపిరి తీసుకుంటుూ కనిపిస్తుంది. ఇప్పటికీ ఆ “గుళాబీ అత్తరు” పరిమళం పెద్దాపురంలో గుబాళిస్తూనే ఉంటుంది

1809total visits,2visits today

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *